ત્યાં લગી આશ સૃષ્ટિની જ્યાં લગી ઉગતા ફૂલો, જિંદગી જીવવા જેવી જ્યાં લગી કવિના કુળો

Category Archives: મધુવન

ચાલો આજે કવિતા વતી એક પત્ર અતુલને :-

પ્રિય અતુલ,

આજે મારે તને વધારે કશું કહેવું નથી. આપણાં આનંદપૂર્ણ સહજીવનને ઘણાં વર્ષો થયાં. આ વર્ષોમાં આપણે સહજીવનના, કૌટુંબિક જવાબદારીઓના, બાળકોના ઉછેરને લગતાં અને બીજા અનેક વિધ પાઠ શીખ્યાં. મારો આખો દિવસ સવારથી લઈને રાત્રી સુધી ઘરની, બાળકોની અને કુટુંબની જવાબદારીઓમાં પૂર્ણ થાય છે તે તું સારી રીતે જાણે છે.

આજે મારે તને એટલું કહેવું છે કે તું બ્લોગિંગમાં વધુ પડતો સમય વેડફવાને બદલે તેમાંથી થોડોક સમય મને, બાળકોને અને કુટુંબને આપવાનું શરુ કરીશ તો હું આજીવન તારી ઋણી રહીશ.

ક્યારેક તો મારી વાત સાંભળીશ ને?

તારી કવિતા


મિત્રો અને દોસ્તો,

દિર્ઘ કાળના બ્લોગિંગ બાદ હવે એક સ્વાભાવિક વિરામ લેવાની ઈચ્છા થઈ છે.

બ્લોગિંગ દરમ્યાન અમારી પોસ્ટ કે પ્રતિભાવોથી કોઈને પણ મન દુ:ખ થયું હોય કે કોઈની લાગણી દુભાવી હોય તો હ્રદયપૂર્વક બે હાથ જોડીને ક્ષમા પ્રાર્થીએ છીએ.

અમારા પ્રતિભાવ કે પોસ્ટથી જો આપને કશીએ પ્રેરણા કે પ્રોત્સાહન મળ્યાં હોય તો તે સંતો અને મહાપુરુષો પાસેથી અમને પ્રાપ્ત થયેલ થોડા પ્રસાદમાંથી થોડો તમારી સાથે વહેંચ્યો છે તેમ જાણશો.

ફરી પાછા મળશું એક વિરામ બાદ –

કવિતા અને અતુલ

આવજો 🙂 😛


દોસ્તો,

આજે અતુલ ના ઘરે આવ્યાને પંદર વર્ષ પુરા થયાં.

આ પંદર વર્ષની મારી મુખ્ય ઉપલબ્ધિ ગણાવું તો તે કે: લોકો “મધુવન” ને અતુલનું નહીં કવિતાનું ઘર કહે છે.

પંદર વર્ષમાં ઘણાં ઉતાર-ચઢાવ આવ્યાં. એક પુત્રી રત્ન અને એક પુત્ર રત્ન પ્રાપ્ત કર્યું. પિતાતૂલ્ય સસરા ગુમાવ્યાં.

આ દરેક પરિસ્થિતિમાં અમે શક્ય તેટલી સમતા ધારણ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો છે. ક્યારેક આનંદની છોળો વચ્ચે ઉછળ્યાં તો ક્યારેક ઘોર નીરાશાની ગર્તામાં યે ડૂબ્યા. દરેક સ્થિતિને માણવાનો પ્રયાસ કર્યો છે. ક્યારેક છોભીલા અને ફીક્કા પડ્યાં તો ક્યારેક ઉત્સાહ અને આનંદથી ભરપૂર રહ્યાં.

છેલ્લા થોડા વખતથી તો આપ સહુ બ્લોગ/સાઈટ જનો અમારા પરિવારના સભ્યો બની ગયાં છો. તો આટલી વાત અમારા અંગત જીવનની અને અમે સાથે જીવેલી જિંદગી વિશે તમને કહીને વિરમું છું.

આપ સહુની નેટ સખી – કવિતા.

અરે બા તો ભુલાઈ જ ગયાં. બા ના સતત માર્ગદર્શન અને હુંફ વગર તો અહીં સુધી સફળતાપૂર્વક યાત્રા થઈ જ ન શકી હોત. બાને અમારાં કોટી કોટી વંદન. ચાલો હવે આશિર્વાદની ઝડી વરસાવો છો કે નહીં?


દોસ્તો,

આજે વસંત પંચમી. મા સરસ્વતીની આરાધના કરવાનું પર્વ. આજે આપણે મા શારદા / સરસ્વતીને પ્રાર્થીએ કે અમારા અજ્ઞાનરુપી અંધારા દૂર થાય અને અમારા અંત:કરણમાં જ્ઞાનનો ઉજાસ ફેલાય. બે મહિના હવે વસંત મ્હોરી ઉઠશે તો ચાલો આજે આપણે આપણાં લોક લાડીલા મુખ્યમંત્રી કે જેઓ એક સારા કવિએ છે તેમની એક કવિતા ભાવનગરના કલાકાર શ્રી પાર્થિવ ગોહીલના સ્વરમાં ભાવેણામાં ખીલેલા ફુલોની સાથે માણીએ અને વસંતને વધાવીએ.

અંતમાં આરંભ અને આરંભમાં અંત,
પાનખરનાં હૈયામાં ટહુકે વસંત…

સોળ વર્ષની વય ક્યાંક કોયલને લઈ,
કેસૂડાંનો કોના પર ઉછરે પ્રણય,
ભલે લાગે છે રંક પણ ભીતર શ્રીમંત,
પાનખરનાં હૈયામાં ટહુકે વસંત…

આજે તો વનમાં કોનાં વિવાહ,
એક એક વૃક્ષમાં પ્રગટે દીવા,
આશીર્વાદ આપવા આવે છે સંત,
પાનખરનાં હૈયામાં ટહુકે વસંત…

– નરેન્દ્ર મોદી


શબ્દ સૌજન્ય : મા ગુર્જરી


સ્વર સૌજન્ય: વિજયકુમાર દવે



આજે શ્રી કૃષ્ણ નો પ્રાગટ્ય દિવસ છે.

“મધુવન”ની આજે પ્રથમ વર્ષગાંઠ છે.

કવિતા પિયર અને બાળકો મોસાળ ગયા છે તેથી હું અને બા ’મધુવન’માં સ્વતંત્રતાનો આનંદ માણીએ છીએ. તેઓ જ્યારે “મધુવન”માં હોય છે ત્યારે અમે સહ-અસ્તિત્વનો આનંદ માણતા હોઈએ છીએ.

આપ સહુને જન્માષ્ટમી ના ખૂબ ખૂબ વધામણાં.

-અતુલ