ત્યાં લગી આશ સૃષ્ટિની જ્યાં લગી ઉગતા ફૂલો, જિંદગી જીવવા જેવી જ્યાં લગી કવિના કુળો

Category Archives: જાણવા જેવું

ભાવનગર
તા.૨૪/૦૩/૨૦૧૨
શનિવાર
ચૈત્ર સુદ બીજ ( વિક્રમ સંવત ૨૦૬૮ )
દ્વાપર ૩૧૨

દોસ્તો,

ગઈકાલે આપણે ’ભજનામૃત વાણી’ પર કૈવલ્ય દર્શનમની ભૂમિકા JPG ફોર્મેટમાં જોઈ.

જેમને PDF ફોર્મેટમાં વાંચવી હોય તે અહીં “મધુવન” પર ક્લિક કરવાથી વાંચી શકશે.


દોસ્તો,

જાહેરાતોની વચ્ચે ફરી પાછો કાર્યક્રમનો એક અંશ જોઈએ :


અમેરીકાએ ૧૯૭૭માં વોયેજર-૧ તથા વોયેજર-૨ નામનાં બે અંતરિક્ષયાનો લોન્ચ કર્યા…. જેમાં સંગીત અને જુદી જુદી ભાષાઓમાં સંદેશ રેકોર્ડ કરેલી ગોલ્ડ પ્લેટેડ ડિસ્ક મુકેલી…. જેનો હેતુ અંતરિક્ષમાં કોઇ જીવો હોય તો તેમની સાથે સંપર્ક કરવાનો હતો… આ બન્ને યાનો સુર્યમાળાની બહાર નીકળીને ખૂબ ઝડપથી આગળ વધી રહ્યા છે…..

આ સંદેશાઓમાં એક ગુજરાતી ભાષામાં પણ હતો.. ” પૃથ્વી પર વસનાર એક માનવ તરફ઼થી બ્રહ્માંડના અન્ય અવકાશમાં વસનાર જીવોને હાર્દિક અભિનંદન, આ સંદેશો મળ્યે વળતો સંદેશો મોકલશો”….. અને આ સંદેશો રેકોર્ડ થયો હતો… આપણા શ્રી રાધેકાન્તભાઇ દવેના અવાજમાં

જવાબ આવશે ? કદાચ હજારો વર્ષ પણ લાગે… કદાચ ન પણ આવે… પણ તે રેકોર્ડનું આયુષ્ય ૧૦૦ કરોડ વર્ષનું છે. ત્યાં સુધી રાધેકાન્તભાઇ નો અવાજ બ્રહ્માંડમા ફ઼રતો રહેશે…

આ જોઇએ તો ” ગુજરાતી ઓફ઼ સેન્ચ્યુરી” રાધેકાન્તભાઇ જ ગણાય…..


માહિતી સોર્સ : સફ઼ારી મેગેઝીન


ભાવનગરી ગૃપ પર ઈ-મેઈલ : ધીરેન પંડ્યા ( ઈ-મેઈલ: dhirenkp@yahoo.co.in )


રાધેકાન્તભાઈનો જવાબ:

Dear Shri Dhirenbhai Pandya:

Your news came to me as a pleasant surprise. It’s been long time the recordings were done and sent to the peoples of the other universes. after almost 34 or 35 years I heard my own voice. Millions of thanks for that.

Actually this became possible because of the team work under the leadership of the late Professor Carl Sagan of the Department of Astro-Physics and his team, which included our friend Dr. Bishun (Vishnu) Khare. Carl Sagan was the world’s famous authority on Astronomy. All of us were enthusiastic, happy and excited about this venture or adventure! The recordings were made in Ithaca. We wrote our own text and gave the English translation to Mrs. Carl Sagan. Each speaker chose what he or she wanted to speak. We did not go all at one time. Each person went alone for recording at his/her suitable time.

Now talking about the “Achievement”, I have to humbly say without any pretext that is was a simple work, not a big deal. Yes, the credit goes to the Dept. of Astronomy ONLY. I still am very grateful to you, Nitinbhai, Jyotibhai Bhatt, Saryuben Parikh, other friends of the Bhavnagari Group. I am also grateful to other friends who have started calling me after your email.

Once again, with heartfelt thanks and warm regards,

Radhekant Dave


e-Mail: mikura333@gmail.com



આજે આપણે કેળવણીકાર શ્રી નાનાભાઈ ભટ્ટની પૌત્રી સુ.શ્રી.સુજાતા ભટ્ટ વિશે થોડી માહિતિ મેળવશું.


Sujata Bhatt (6th May 1956) grew up in Pune but immigrated with her family to the United States in 1968.She is daughter of Pravinbhai Bhatt and Induben.Shri Pravinbhai an ex professor of Yale university and a reading room at this famous university is named after him. Moreover she is grand daughter of Educationist Nanabhai Bhatt. . She studied in the States receiving an MFA from the University of Iowa and went on to be writer-in-residence at the University of Victoria, Canada. More recently she was visiting fellow at Dickinson College, Pennsylvania. She currently lives with her husband and daughter in Bremen, Germany. Her first collection, Brunizem, won the Commonwealth Poetry Prize (Asia) and the Alice Hunt Bartlett Award. Subsequent collections have been awarded a Poetry Book Society Recommendation and in 1991 she received a Cholmondeley Award.

She has translated Gujarati poetry into English for the Penguin anthology of Contemporary Indian Women Poets.

In an interview, she says:

“”I have always thought of myself as an Indian who is outside India.””

Her mother tongue is for her an important link to her family, and to her childhood:

“”That’s the deepest layer of my identity.”

For Bhatt, language is synonymous with the tongue, the physical act of speaking. She has described Gujarati and the Indian childhood it connects her to as “the deepest layer of my identity”. However, English has become the language she speaks every day and which she, largely, chooses to write in. The repercussions of this divided heritage are explored in her work, most explicitly in ‘Search for My Tongue’ which alternates between the two languages. The complex status of English – its beauties and colonial implications – are also conveyed in the moving ironies of ‘A Different History’ and ‘Nanabhai Bhatt in Prison’ about her grandfather who read Tennyson to comfort himself during his incarceration by the British authorities. Such division finds geographical expression in poems which explore ideas of home (‘The One Who Goes Away’) and question our mental mapping of the world (‘How Far East is it Still East?’). It’s present too in her voice, with its musical melding of Indian and American inflections.

However, it’s in the non-verbal world of animals and plants that Bhatt finds a source of unity denied to humans except for the very young, as in her poem ‘The Stare’ in which the ‘monkey child’ and the ‘human child’ experience a moment of tender connection. Perhaps it is this longing for unity which makes Bhatt’s writing so sensual; her poems are rich with the smell of garlic, the touch of bodies, the vibrant plumage of parrots. An intense colourist like the women artists who inspire some of these poems, Bhatt acknowledges that language splits us from experience but through the physical intensity of her writing brings us closer to it so that “the word/is the thing itself”.

Sujata Bhatt is an Indian poet, a native speaker of Gujarati.

Many of Bhatt’s poems have themes of love and violence. She explores issues such as racism and the interaction between Asian, European, and North American culture. Michael Schmidt observed that her “free verse is fast-moving, urgent with narratives, softly spoken. Her cadence is natural, her diction undecorated.”[3] Bhatt has been recognized as a distinctive voice in contemporary poetry. She is, the New Statesman declared, “one of the finest poets alive”.[4]

Bhatt now lives in Bremen, Germany with her husband, German writer Michael Augustin, and daughter.

Poetry collections

* 1988 Bruzinem Carcanet Press

* 1991 Monkey Shadows Carcanet Press

* 1995 The Stinking Rose Carcanet Press

* 1997 Point No Point. Carcanet Press

* 2000: Augatora. Carcanet Press

* 2002: The Colour of Solitude (Second edition). Carcanet Press

* 2008: Pure Lizard. Carcanet Press [edit] Awards

* 1988 Commonwealth poetry prize (Asia) Brunizem

* 1988 Alice Hunt Bartlett Prize Brunizem

* 1991 Poetry Book Society Recommendation Monkey Shadows

* 1991 Cholmondeley Award

* 2000 Poetry Book Society Recommendation Aguatora

* 2000 Tratti Poetry Prize

Compiled from various internet sources….


સૌજન્ય: ભાવનગરી ગૃપ



હમણાં મારી પાસે ગઝલ/નઝમનો એક સંગ્રહ આવ્યો છે. તેમાં કુલ ૨૧૩ રચનાઓ છે. તેમાની ઘણી ખરી રચનાઓ ક્યાંકને ક્યાંક મુકાઈ ગયેલી છે. મારે આ આખો સંગ્રહ મારા બ્લોગ પર મુકવો છે. આ રચના જો ક્યાંક અગાઉ પ્રસીદ્ધ થઈ ગઈ હોય તો તે ફરી ટાઈપ કરવા માટે સમય શું કામ બગાડવો? તેથી સહુ પ્રથમ ગૂગલ માં શોધ ચલાવી લેવાની કે આ રચના કોઈએ ટાઈપ કરવાની મહેનત કરી છે? જો કરી હોય તો ત્યાંથી સીધી જ કોપી-પેસ્ટ કરવાની પછી તેમાં તેમણે શબ્દો અને અવતરણોમાં જે ગરબડ કરી હોય તે સુધારી લેવાની અને તમારી પોસ્ટ તૈયાર.

ગૂગલ મહારાજની જય હો!

અને હા, આ શોધ કેમ કરવી તે શીખવાડવાની માથાકૂટ શા માટે કરવી? અહીંયા તે પહેલેથી જ શીખવાડી દેવામાં આવ્યું છે.

ગૂગલ બીફોર યુ બ્લોગ!


અમારા પાછળના પ્લોટમાં કે જેને અમે “દાદાની વાડી” કહીએ છીએ તેમાં ઉગેલ આ ફળ લીંબુ કરતા ખાસ્સુ મોટું હોય છે. વળી લીંબુ કરતાં અનેક ગણું ખાટું હોય છે. તેનું સરબત કરીને અથવા તો તેનું ચૂર્ણ બનાવીને ઉપયોગ કરવો જોઈએ. તે સરસ પાચક ચૂર્ણ બનાવવામાં ઉપયોગી છે. વળી પથરી દૂર કરવામાં પણ તેનો ઔષધ તરીકે ઉપયોગ થાય છે. કોઈ કહી શકશે કે આ ફળનું નામ શું છે?





Imotion + Icons = Imoticons


🙂 🙂 🙂 😆 “smile”
😀 😀 😀 😳 ‘grin’
😦 😦 😦 😥 ‘sad’
😮 😮 😮 👿 ‘evil’
😯 😯 😯 😈 ‘twisted’
😕 😕 😕 🙄 ‘roll’
8) 😎 😎 ❗ “cool”
😡 😡 😡 ❓ ‘mad’
😛 😛 😛 💡 “razz”
😐 😐 😐 ➡ ‘arrow’
😉 😉 😉 :mrgreen: ‘mgreen’