દોસ્તો,

નાનપણમાં ઘર ઘર રમતાં યાદ આવે છે? ચકી લાવી ચોખાનો દાણો, ચકો લાવ્યો મગનો દાણો, નાનકડું ઘર, નાનકડું રસોડું, નાનકડા ઢિંગલા-ઢિંગલી પણ તે વખતનો આનંદ કેટલો વધારે હતો. હવે તો સાચ સાચું ઘર, સાચે સાચા બાળકો, પણ સાચું કહું તો રાત પડે થાકી જવાય છે અને થાય છે કે ચાલો હવે વિરમીએ. ગાઢ નિંદ્રામાં, પ્રશાંત શાંતિમાં નિંદ્રાદેવીને બધી ચિંતા અને ઉપાધિ સોંપી દઈને નિશ્ચિંત થઈને સુઈ જઈએ.



ચાલો, ઘર ઘર રમીએ
એકબીજાથી થઇ અજાણ્યા : એકમેકને ગમીએ

હું લાવીશ ચોખાનો દાણો, તું દાળનો દાણો
સોનલવરણી રેતી ઉપર સરતાં રહે વહાણો
અહીંયા આપણે રહીએ તોયે જગ આખામાં ભમીએ
ચાલો, ઘર ઘર રમીએ

વયના વસ્ત્રો સરી પડશે ને થઇશું નાના અમથા
આપણને પણ ખબર પડે નહીં, કેમ એકમેકને ગમતાં
રમતા રમતાં, એકમેકમાં એવા તો વિરમીએ
ચાલો, ઘર ઘર રમીએ

આપણા ઘરની આસપાસ એક સાવ નિરાળો બાગ
એમાં એક જ મોસમ કેવળ, ફાગ ફાગ ને ફાગ
વારે વારે વર-વહુ થઇને પળ પળ અહો પરણીએ
ચાલો, ઘર ઘર રમીએ


સૌજન્ય: ફોર એસ વી -પ્રભાતનાં પુષ્પો


Advertisements