એક ભ્રમણા છે હકીકતમાં સહારો તો નથી,
જેને સમજો છો કિનારો એ કિનારો તો નથી.

એક પણ ફૂલમાં અણસાર તમારો તો નથી,
ભાસ કેવળ છે બહારોનો બહારો તો નથી.

એ ખજાનો છે ગગન કેરો, અમારો તો નથી,
એક પણ એમાં મુકદ્દરનો સિતારો તો નથી.

કેમ અચરજથી જગત તાકી રહ્યું મારું વદન?
સ્હેજ જુઓ, કોઈ પડછાયો તમારો તો નથી.

માત્ર મિત્રોનું નહીં, દુનિયાનું દરદ છે દિલમાં,
કોઈનો મારી મહોબ્બત પર ઈજારો તો નથી.

દિલના અંધકારમાં, આ ચાંદની ક્યાંથી ખીલી!
ચંદ્રમુખ! એ મહીં કંઈ હાથ તમારો તો નથી?

મુજને મુઝઘારે, ઓ મોજાંઓ, ફરી લઈ ચાલો,
મારો હેતુ, મારી મંજિલ, આ કિનારો તો નથી.

મુજને દુનિયાય હવે તારો દીવાનો કે’ છે,
એમાં સંમત, તારી આંખોનો ઈશારો તો નથી?

હુંય માનું છું નથી, ક્યાંય એ દુનિયામાં નથી,
પણ વિચારો તો બધે છે, ન વિચારો તો નથી?

પ્રેમના પત્ર, હરીફોના તમે વાંચો ભલે,
એમાં જોજો મારી ગઝલોનો ઉતારો તો નથી!

લાખ આકર્ષણો મુંબઈમાં ભલે હો, ‘આસિમ’ !
મારી ‘લીલા’, મારી તાપીનો કિનારો તો નથી!


સૌજન્ય:રીડ ગુજરાતી