ઊભી હોય નેકી બદી સામસામી,
કહે કોણ કોને અહીં નેકનામી!

ખબર છે કે છે નામનો નાશ તેથી,
અમરતા ધરીને રહીશું અનામી.

લઈ ના શક્યો નોંધ ઈતિહાસ જેની,
જમાનાએ એને જ આપી સલામી.

નથી હારમાં ભાગ્યનો દોષ હોતો,
રહી હોય છે યત્નમાં કૈક ખામી.

ફૂલોને મૂકી છાબમાં બાગબાંએ,
ચમનમાંથી કાઢી ફૂલોની નનામી.

હવાનો મળ્યો એક હળવો સહારો,
ચરણરજ ઊડી મસ્તકે સ્થાન પામી.

પરાજય ન આપી શક્યાં શસ્ત્રથી તો-
ખૂબીથી લડ્યાં બેઉ આંખો ઉગામી.

હિમાયત કરી મુક્તિની જેમણે એ,
સ્વીકારી ગયા છે પ્રણયની ગુલામી.

વિષમ કાળમાં કામ આવ્યા અનુભવ,
જીવનમાં નથી કોઈ વસ્તુ નકામી.

જવાનીની ’ડાયર’ રમતને શું કહેવું?
કહીં દાવ ખેલ્યા, કહીં પ્રીત જામી.