તમારી યાદમાં મુજને જીવન ભાસ્યું જીવન જેવું,
વૃથા ઉત્પાત પરવારી અમન પામ્યો અમન જેવું.

મળી નજરોથી નજરો ત્યાં જ દુનિયા દિલની પલટી ગઈ,
ભરેલું છે તમારી આંખમાં શું સંવનન જેવું.

યદિ મારી નજર સામે તમે છો તો બધુંયે છે,
તમારા વિણ મને આ વિશ્વ લાગે છે વિજન જેવું.

ફક્ત એક દિલ હતું તે પણ તમારું થઈ ગયું ચાહક,
રહ્યું ના કોઈપણ મારું હવે વિશ્વે સ્વજન જેવું.

વિતાવી આગમન-આશા મહીં રાતોની રાતો મેં,
છતાં દર્શન તો દર્શન, પણ ન દીઠું કૈં સ્વપ્ન જેવું.

તમોને દિલ તો શું, અસ્તિત્વ પણ અર્પણ કરી દીધું,
હવે મુજ પાસ ક્યાં છે કંઈ મરણ જેવું – જીવન જેવું?

તમારે દ્વાર આવીને અહર્નિશ એ જ યાચું છું,
પ્રણય-ગુણગાન ગાવાને કવન આપો કવન જેવું.

છુપાયેલી મજા છે ઓ ’ખલીલ’! એની વ્યથા માંહે,
નથી હોતું પ્રણયમાં કંઈ દરદ, દુ:ખ કે દમન જેવું.

Advertisements